Hondenherplaatsing

    'Wat je voor de minsten onder de Mijnen hebt gedaan, heb je voor Mij gedaan.'   Dagelijks bijbelcitaat


Wie ben ik ?

Hoe groeide mijn droom.

Het is altijd mijn vreugde geweest om honden gelukkig te maken. Ik studeerde diergeneeskunde in RUCA.

Spijtig leefde ik in een ‘dysfunctioneel gezin’. Er waren onoverkomelijke spanningen. Ik stopte de studies, vluchtte van huis weg, zocht een woning en ging werken. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan.  

Ik werkte bij dierenartsen. Ik zag dat vele honden geen goede baasjes hadden.  Wij lapten de dieren op, gaven ze terug mee, maar een tijd later stonden ze er weer met dezelfde problemen. De dierenarts mocht niet zeggen wat hij dacht om de klanten niet te verliezen. Ik kon die machteloosheid niet verdragen.

Het waren niet de dieren waar het probleem lag, maar de eigenaars. Dat was de oplossing. Als de dieren maar van eigenaar konden veranderen … Als honden ongewenst werden, herkende ik me in hen. Ik nam hen mee naar huis en zocht de ideale thuis. Ik hield contact en begeleidde hen verder.

Mijn geboorte was een teleurstelling.

Moeder wilde geen kinderen en vader wilde een zoon.

Maar de Duitse herder in huis was wel blij met mijn komst.

Ik ben ingeprent op een hond.

Ik had constant mijn armen rond zijn hals. Hij had de rol van ouder op zich genomen.

Ik stak mijn neus in zijn pels. Zijn reuk maakte me gelukkig.

Sindsdien ben ik gefascineerd door honden en in het bijzonder de Duitse herder.

Ik heb 3 Duitse herder reuen.

Opleiding en werk

Ik studeerde op het Instituut Tropische Geneeskunde Antwerpen.

Ik heb het certificaat voor technicus tropische diergeneeskunde.

Op de faculteit diergeneeskunde werkte ik als assistente.

In humane geneeskunde werkte ik op intensieve zorg en operatiezaal.

Mijn job vulde wel mijn bankrekening maar niet mijn hart. 

Rond de leeftijd van 40 jaar kwam ik tot een crisis. Ik werkte in een dierenkliniek.

Ik had boeiend werk. Maar mijn Duitse herder was alleen thuis. Ik wilde bij hem zijn.

Geregeld werden honden ongewenst. Ik herkende me in hen.

Bij de dierenarts vroegen de eigenaars euthanasie.

Ik nam de hond mee naar huis en zocht een beter baasje.

Op het werk was ik vervangbaar.

Maar de ongewenste honden hadden niemand. Ik gaf mijn baan op.

Ik begon verwaarloosde honden te herplaatsen.

Sinds 20 jaar volg ik cursussen hondengedrag.

Tekst van Frans Mistiaen in Dagelijks bijbelcitaat :

"Echte, geestelijke vernieuwing is steeds de vrucht van een pijnlijke, innerlijke tweestrijd:

ga ik verder leven in de dubbelzinnigheden die ik in mijn leven stilaan heb ingebouwd ?

Of kies ik voor grotere echtheid ?"